Moderne kunst... Bah
Moderne kunst... ik heb er niet veel mee.
Moderne kunst
Ik heb er niet veel mee. Of beter gezegd: hád er niet veel mee. Voor mij stond ‘modern’ meestal gelijk aan gepriegel, hautain en onbegrijpelijk.
Het mooie van research is dat het je op onbekende plaatsen brengt, soms ver BUITEN JE COMFORTZONE. Voor mijn nieuwe boek, waarin roofkunst een rol speelt, wist ik dat moderne kunst een opvallend thema zou worden – specifiek de vooroorlogse abstracte kunst. Om het verhaal goed te kunnen vertellen, moest ik eerst de achtergrond van die abstracte kunst onderzoeken.
Oorsprong
Moderne kunst vond zijn OORSPRONG aan het einde van de 19e eeuw, tegelijk met de opkomst van de fotografie. Een spiegel van de werkelijkheid werd ineens minder belangrijk. Eerst kwam de beleving centraal te staan (het impressionisme), daarna de betekenis. De concrete wereld werd losgelaten en vervangen door abstracties. Deze verschuiving inspireerde me en ik wilde dit thema gebruiken.
Research
Mijn onderzoek – eerst online en in kunstboeken, daarna in musea – leidde langzaam tot BEGRIP en uiteindelijk tot WAARDERING. Een lezing over Kandinsky, die ik samen met mijn dochter Marieke Peters 🟥 bijwoonde, gaf me het laatste zetje. Het verhaal hoe hij een van zijn eigen figuratieve werken omgekeerd zag hangen en het in dat moment als iets totaal abstracts ervoer, maakte indruk: alsof hij door een deur stapte naar een andere manier van kijken.
Toepassing
IN MIJN VERHALEN beschrijf ik vooral wat ik zie en hoe de wereld op me overkomt, bijna altijd zonder oordeel. Een impressionistische blik.
Bij het schrijven hanteer ik twee benaderingen: de plotbenadering (het verhaal) en de vrije benadering (de betekenis). Daarbij staat in mijn volgende boek één vraag centraal: wat als iemand de grip op de werkelijkheid verliest en zijn wereld uiteenvalt in abstracties?
Net zoals kunstenaars de concrete wereld ontleden in vormen en kleuren, zo VERSPLINTERT in mijn verhaal de WERKELIJKHEID van een personage. Op die manier probeer ik plot en thema te verweven tot één geheel: tot een verhaal waar ik trots op ben en dat ik binnenkort met anderen hoop te delen.
Maar zover is het nog niet: het conceptmanuscript is af. Daarna een tweede versie, die ik volgend voorjaar hoop te delen met proeflezers. Daarna redactie en de release volgend jaar herfst. Ik ben benieuwd hoe de reis verder zal gaan.
En moderne kunst… ik sta steeds vaker stil om het proberen te begrijpen.
Hoe sta jij tegenover moderne kunst? Herken je dat begrip en waardering soms pas later komen? Laat het me gerust weten.
